Τεχνική Φυσικών Διεργασιών


  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗ
ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 7
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ε5ΥΠ ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 4ο Εαρινό
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΙΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
σε περίπτωση που οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται σε διακριτά μέρη του μαθήματος π.χ. Διαλέξεις, Εργαστηριακές Ασκήσεις κ.λπ. Αν οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται ενιαία για το σύνολο του μαθήματος αναγράψτε τις εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας και το σύνολο των πιστωτικών μονάδων
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
Διαλέξεις 2 5
Φροντιστηριακές ασκήσεις 2
Εργαστηριακές ασκήσεις 2
Προσθέστε σειρές αν χρειαστεί. Η οργάνωση διδασκαλίας και οι διδακτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιγράφονται αναλυτικά στο 4.
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/courses/TMC313/

https://eclass.duth.gr/courses/TMC269/ (για το εργαστήριο)

  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

Συμβουλευτείτε το Παράρτημα Α

·     Περιγραφή του Επιπέδου των Μαθησιακών Αποτελεσμάτων για κάθε ένα κύκλο σπουδών σύμφωνα με Πλαίσιο Προσόντων του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης

·     Περιγραφικοί Δείκτες Επιπέδων 6, 7 & 8 του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων Διά Βίου Μάθησης

και Παράρτημα Β

·     Περιληπτικός Οδηγός συγγραφής Μαθησιακών Αποτελεσμάτων

Αποκτάται η κατανόηση βασικών φυσικών εννοιών. Δίνεται έμφαση στις κοινές έννοιες και αρχές διαφορετικών διεργασιών για τη βαθύτερη κατανόηση αυτών. Για το σχεδιασμό μιας διεργασίας, αποκτάται η γνώση της απαιτούμενης διαδικασίας βάσει πειραματικών δεδομένων και άλλων παραμέτρων (ιδιοτήτων ρευστών, εμεπιρικές σταθερές κλπ). Επίσης αποκτάται η γνώση κρίσιμων σημείων για το σχεδιασμό. Δίνεται και η βασική ορολογία του μαθήματος στην Αγγλική.

·         Γνώση των βασικών τύπων αντλιών – διαφορές και ομοιότητες στην αρχή λειτουργίας για διαφορετικού τύπου ρευστά. Χρήση διαγραμμάτων λειτουργίας αντλιών. Eφαρμογή του ισοζυγίου ενέργειας για εύρεση απώλειας μανομετρικού ύψους, βαθμού συμπίεσης σε συμπιεστές, ταχύτητας σε ανεμιστήρες.

·         Κατανόηση της έννοιας της βαθμίδας ταχύτητας. Γνώση τύπων αναμεικτήρων (μηχανικοί, πνευματικοί, υδραυλικοί) και των σχεδιαστικών παραμέτρων δοχείων ανάμειξης για διαφορετικές εφαρμογές (γρήγορη-αργή ανάμειξη).

·         Γνώση βασικών ιδιοτήτων των κολλοειδών διαλυμάτων και παραδείγματα αυτών σε υγρά και αέρια μέσα. Κατανόηση των μηχανισμών αποσταθεροποίησης και της επίδρασης δοσολογίας του κροκιδωτικού σε αυτήν. Γνώση βασικών κροκιδωτικών και σχεδιαστικών παραμέτρων δεξαμενών κροκίδωσης και συσσωμάτωσης.

·         Κατανόηση αρχών που διέπουν το διαχωρισμό στερεών από υγρό ή αέριο ρευστό μέσω της επίδρασης της βαρύτητας ή της φυγόκεντρης δύναμης. Γνώση των 4 τύπων καθίζησης των στερεών σε υγρό, ανάλογα με  τη συγκέντρωση στερεών, και βασικών σχεδιαστικών παραμέτρων των δεξαμενών καθίζησης βάσει του επιθυμητού βαθμού απομάκρυνσης των στερεών και της ταχύτητας καθίζησης. Γνώση των διαφόρων τύπων φυγοκεντρικών διαχωριστών.

·         Κατανόηση του μηχανισμού του διαχωρισμού στερεών από ρευστά μέσω διήθησης. Γνώση των βασικών χαρακτηριστικών των κλινών διήθησης (πλήθος και είδος υλικών πλήρωσης, στρωματοποίηση, πορώδες, βάθος και φόρτιση), της λειτουργίας και του καθαρισμού αυτών.  Κατανόηση του τρόπου υπολογισμού της απώλειας μανομετρικού ύψους και χρήση αυτής της παραμέτρου για το σχεδιασμό των κλινών, καθώς και της ταχύτητας ρευστοποίησης και της επέκτασης της κλίνης κατά τη ρευστοποίηση.

·         Κατανόηση του μηχανισμού της προσρόφησης, εκρόφησης και ισορροπίας και της κατασκευής και χρήσης ισόθερμων καμπυλών (Langmuir, Freudlich), αυτών. Γνώση των βασικών τύπων προσροφητικών υλικών και των χαρακτηριστικών τους, της λειτουργίας των κλινών προσρόφησης, του καθαρισμού αυτών και της αναγέννησης του προσροφητικού υλικού (π.χ. ενεργού άνθρακα).  Γνώση του σχεδιασμού κλινών προσρόφησης με χρήση της καμπύλης διαρροής (μέθοδοι κινητικής και κλιμάκωσης μεγέθους).

·         Κατανόηση βασικών αρχών μεταφοράς μάζας μέσω διεπιφανειών για τη μεταφορά αερίων σε υγρά. Γνώση των χαρακτηριστικών των πύργων απορρόφησης και της λειτουργίας τους, των βασικών τύπων πληρωτικών υλικών Κατανόηση τρόπου υπολογισμού του ύψους της κλίνης για τον επιθυμητό βαθμό απομάκρυνσης ενός αερίου. Εφαρμογή σχέσεων υπολογισμό της παροχής του οξυγόνου (δυσδιάλυτο αέριο) σε απόβλητο στην επιθυμητή συγκέντρωση.

Δεξιότητες

·         Ικανότητα χρήσης βασικού εργαστηριακού εξοπλισμού

·         Ικανότητα διεξαγωγής πειραμάτων που απαιτούνται για το σχεδιασμό των φυσικών διεργασιών.

·         Σύνταξη επιστημονικών αναφορών

 

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
Στο βασικό 3ετή Κύκλο Σπουδών αποκτούν: βασικές γνώσεις μαθηματικών, φυσικής και χημείας του περιβάλλοντος, βιολογίας, οικολογίας και περιβαλλοντικής μικροβιολογίας. Γνώσεις εφαρμοσμένης πληροφορικής, οικονομικών περιβάλλοντος, περιβαλλοντικής επίδοσης επιχειρήσεων και σύνταξης μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Εξειδικευμένες γνώσεις μηχανικής φυσικών, χημικών και βιοχημικών διεργασιών, οικολογικής μηχανικής, υδρολογίας και ρευστομηχανικής, διαχείρισης υγρών και στερεών αποβλήτων και τεχνολογιών πόσιμου νερού, ατμοσφαιρικής ρύπανσης και αντιρρυπαντικής τεχνολογίας ατμοσφαιρικών ρύπων, εξοικονόμησης ενέργειας στα κτήρια, βιοκλιματικού σχεδιασμού και τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι γνώσεις που αποκτούν κατά τη παρακολούθηση της  κατεύθυνσης Ατμόσφαιρα, Ενέργεια και Κλιματική Αλλαγή είναι: Ειδικές γνώσεις μετεωρολογίας, κλιματολογίας και κλιματικής αλλαγής, προσομοίωσης διασποράς ατμοσφαιρικών ρύπων, διαχείρισης ποιότητας αστικής ατμόσφαιρας και ατμόσφαιρας εσωτερικών χώρων, χημικών ατμοσφαιρικών διεργασιών και σύγχρονων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών ατμοσφαιρικών ρύπων, γνώσεις βιογεωχημικών κύκλων και οικονομικών της κλιματικής αλλαγής, τεχνολογίας καυσίμων και διαχείρισης ενεργειακών συστημάτων.

Οι γνώσεις που αποκτούν κατά τη παρακολούθηση της κατεύθυνσης Τεχνολογίες Προστασίας Νερού και Εδάφους – Βιώσιμο Αστικό Περιβάλλον είναι: τεχνολογίας και διαχείρισης υγρών, στερεών και επικινδύνων αποβλήτων, κατασκευής εγκαταστάσεων επεξεργασίας πόσιμου νερού, δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης καθώς και σχεδιασμού και βελτιστοποίησης μονάδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, διαχείρισης υδατικών πόρων, ρευστομηχανικής, ακτομηχανικής και υδραυλικής, χρήσης οικολογικών δομικών υλικών και βελτιστοποίησης αστικού περιβάλλοντος.

 

Εξειδικευμένες γνώσεις μηχανικής φυσικών διεργασιών

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1.       Εισαγωγή στο μάθημα- Αντλίες Ι

·         Παρουσίαση μαθήματος (προγραμματισμός, τι απαιτείται από τους φοιτητές, ενημέρωση για e-class κλπ)

·         Τι είναι μοναδιαίες διεργασίες (unit operations) στην Τεχνολογία Περιβάλλοντος

·         Παραδείγματα τεχνολογιών επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, νερού, στερεών αποβλήτων, αέριων ρύπων. Επισήμανση των φυσικών διεργασιών που εφαρμόζονται σε κάθε ενα από αυτά τα παραδείγματα

·         Γνώση των βασικών τύπων αντλιών υγρών ρευστών

·         Χρήση διαγραμμάτων λειτουργίας αντλιών.

2.       Αντλίες ΙΙ

·         Eφαρμογή του ισοζυγίου ενέργειας για εύρεση απώλειας μανομετρικού ύψους και άλλων χαρακτηριστικών μεγεθών των αντλιών – Ασκήσεις

3.       Αντλίες ΙΙΙ

·         Γνώση των βασικών τύπων αντλιών αερίων -Διαφορές και ομοιότητες στην αρχή λειτουργίας για υγρά και αέρια ρευστά.

·         Eφαρμογή του ισοζυγίου ενέργειας για εύρεση βαθμού συμπίεσης σε συμπιεστές, ταχύτητας σε ανεμιστήρες, απαιτούμενης ισχύος κλπ. – Ασκήσεις

4.       Ανάμειξη

·         Η έννοιας της βαθμίδας ταχύτητας.

·         Τύποι αναμεικτήρων (μηχανικοί, πνευματικοί, υδραυλικοί).

·         Σχεδιαστικές παράμετροι δοχείων ανάμειξης για διαφορετικές εφαρμογές (γρήγορη-αργή ανάμειξη). – Ασκήσεις (Συμπλήρωση ύλης Α πρόοδου)

5.       Κροκίδωση – συσσωμάτωση Ι

·         Βασικές ιδιότητες των κολλοειδών διαλυμάτων και παραδείγματα αυτών σε υγρά και αέρια μέσα.

·         Κατανόηση των μηχανισμών αποσταθεροποίησης και της επίδρασης δοσολογίας του κροκιδωτικού σε αυτήν.

6.       Κροκίδωση – συσσωμάτωση ΙΙ

·         Βασικά κροκιδωτικά.  Υπολογισμός καταναλισκώμενης αλκαλικότητας από τα κροκιδωτικά – Ασκήσεις

·         Βασικές σχεδιαστικές παραμέτροι δεξαμενών κροκίδωσης και συσσωμάτωσης. – Ασκήσεις

·         Α πρόοδος

7.       Καθίζηση Ι

·         Αρχές που διέπουν το διαχωρισμό στερεών από υγρό ή αέριο ρευστό μέσω της επίδρασης της βαρύτητας

·         Υπολογισμός ταχύτητας καθίζησης – Ασκήσεις

8.       Καθίζηση ΙΙ

·         Καθίζηση τύπου Ι (διακεκριμένων στερεών)- – Ασκήσεις

·         Καθίζηση τύπου ΙΙ (συσσωματωμένων στερεών) – Ασκήσεις (Συμπλήρωση ύλης Β προόδου)

9.       Καθίζηση ΙΙΙ- Φυγοκέντριση

·         Καθίζηση τύπου ΙΙΙ και ΙV (καθίζησης ζώνης και συμπίεσης). Βασικές σχεδιαστικές παράμετροι (και υπολογισμός αυτών) των δεξαμενών καθίζησης βάσει του επιθυμητού βαθμού συγκέντρωσης των στερεών στον πυθμένα της δεξαμενής και της ταχύτητας καθίζησης – Ασκήσεις

·         Φυγοκέντριση –  Τύποι φυγοκεντρικών διαχωριστών (φυγοκεντρικές μηχανές – κυκλώνες) σε ρευστά και αέρια.

·         Ομοιότητες και διαφορές με το βαρυτικό διαχωρισμό (καθίζηση)

·         Υπολογισμός βασικών σχεδιαστικών παραμέτρων.

10.   Διήθηση

·         Μηχανισμοί του διαχωρισμού στερεών από ρευστά μέσω διήθησης.

·         Βασικά χαρακτηριστικά των κλινών διήθησης (πλήθος και είδος υλικών πλήρωσης, στρωματοποίηση, πορώδες, βάθος και φόρτιση), της λειτουργίας και του καθαρισμού αυτών. 

·         Υπολογισμός της απώλειας μανομετρικού ύψους και χρήση αυτής της παραμέτρου για το σχεδιασμό των κλινών, καθώς και της ταχύτητας ρευστοποίησης και της επέκτασης της κλίνης κατά τη ρευστοποίηση.  – Φυγοκέντριση

·         Β πρόοδος

11.   Προσρόφηση

·         Μηχανισμοί της προσρόφησης, εκρόφησης και ισορροπίας και της κατασκευής και χρήσης ισόθερμων καμπυλών (Langmuir, Freudlich), αυτών.

·         Βασικοί τύποι προσροφητικών υλικών και των χαρακτηριστικών τους, της λειτουργίας των κλινών προσρόφησης, του καθαρισμού αυτών και της αναγέννησης του προσροφητικού υλικού (π.χ. ενεργού άνθρακα).

·         Σχεδιασμός κλινών προσρόφησης με χρήση της καμπύλης διαρροής (μέθοδοι κινητικής και κλιμάκωσης μεγέθους). – Ασκήσεις

12.   Απορρόφηση αερίων

·         Βασικές αρχές μεταφοράς μάζας μέσω διεπιφανειών για τη μεταφορά αερίων σε υγρά.

·         Γνώση των χαρακτηριστικών των πύργων απορρόφησης και της λειτουργίας τους, των βασικών τύπων πληρωτικών υλικών.

·         Υπολογισμός του ύψους του πύργου απορρόφησης για τον επιθυμητό βαθμό απομάκρυνσης ενός αερίου. – Ασκήσεις

13.   Μεταφορά οξυγόνου σε υγρά

·         Υπολογισμός της παροχής του οξυγόνου (δυσδιάλυτο αέριο) σε απόβλητο στην επιθυμητή συγκέντρωση. – Ασκήσεις

·         Ολοκλήρωση της ύλης της Γ προόδου – Η Γ πρόοδος λαμβάνει χώρα παράλληλα με την τελική εξέταση στην κανονική εξεταστική περίοδο.

Κατά τη διάρκεια του εξαμήνου λαμβάνουν χώρα 3 εργαστηριακές ασκήσεις τις οποίες οι φοιτητές υλοποιούν σε ομάδες και υποχρεούνται να παραδώσουν αναφορά για κάθε άσκηση, ατομικά. Οι ασκήσεις είναι:

1.       Προσρόφηση χρωστικής σε ενεργό άνθρακα – Υπολογισμός ισοθέρμων προσρόφησης

2.       Διήθηση νερού σε κλίνη άμμου – Υπολογισμός πτώσης πίεσης σε διάφορα ύψη υπό διαφορετικές παροχές και σύγκριση με πειραματικά αποτελέσματα.

3.       Απορρόφηση CO2 σε στήλη απορρόφησης – Υπολογισμός βασικών παραμέτρων για κλιμάκωση μεγέθους

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία (projector και παρουσιάσεις σε κατάλληλο λογισμικό), στην εργαστηριακή εκπαίδευση (η θεωρία και επεξεργασία δεδομένων των εργαστηριακών ασκήσεων έχει οπτικοποιηθεί μέσω βίντεο που είναι διαθέσιμα στο eclass) και στην Επικοινωνία με τους φοιτητές (μέσω eclass)

 

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

Διαλέξεις, Σεμινάρια, Εργαστηριακή Άσκηση, Άσκηση Πεδίου, Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας, Φροντιστήριο, Πρακτική (Τοποθέτηση), Κλινική Άσκηση, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο, Διαδραστική διδασκαλία, Εκπαιδευτικές επισκέψεις, Εκπόνηση μελέτης (project), Συγγραφή εργασίας / εργασιών, Καλλιτεχνική δημιουργία, κ.λπ.

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις/φροντιστήρια 52
Προετοιμασία για προόδους και εξετάσεις (βάσει 5ωρης μελέτης εδομαδιαία) 72
Εργαστηριακές ασκήσεις 6
Σύνταξη αναφορών 20
Σύνολο Μαθήματος 150
 
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική  ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Στη διάρκεια του εξαμήνου δίνεται η δυνατότητα αξιολόγησης μέσω 3 προόδων σε κάθε μία από τις οποίες εξετάζεται περίπου το 1/3 της ύλης. Η διάρκεια αυτών είναι 1 ώρα και 30 λεπτά για κάθε μία. Εναλλακτικά, δίνεται η δυνατότητα μίας τελικής εξέτασης εφ’ όλης της ύλης. Η διάρκεια της τελικής εξέτασης είναι 3 ώρες. Σε κάθε περίπτωση αξιολόγησης, λαμβάνεται υπόψη ο βαθμός του εργαστηρίου, που προκύπτει από το μέσο όρο των εργαστηριακών αναφορών που είναι ατομικές.

Μέσω προόδων Μέσω τελικής εξέτασης
Πρόοδος Α: 30%

Ερωτήσεις ανάπτυξης: 7,5%

Επίλυση προβλημάτων: 22,5%

Ερωτήσεις ανάπτυξης: 22,5%

Επίλυση προβλημάτων: 67,5%

Πρόοδος Β: 30%

Ερωτήσεις ανάπτυξης: 7,5%

Επίλυση προβλημάτων: 22,5%

Πρόοδος Γ: 30%

Ερωτήσεις ανάπτυξης: 7,5%

Επίλυση προβλημάτων: 22,5%

Εργαστηριακές αναφορές: 10% Εργαστηριακές αναφορές: 10%
  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.       W.L. McCabe, J.C. Smith, P. Harriott (2008) «Βασικές διεργασίες χημικής μηχανικής» εκδόσεις Τζιόλα

2.       Ε. Καστρινάκη (1999) «Μηχανικές φυσικές διεργασίες», εκδόσεις Τζιόλα.

3.       Α. Ζουμπούλης, Θ. Καραπάντσιος, Κ. Μάτης, Π. Μαύρος (2009), «Στοιχεία Φυσικών Διεργασιών» εκδόσεις Τζιόλα

4.        T.D. Reynolds, P.A. Richards (1996) “Unit operations and processes in environmental engineering” , Cengage Learning, USA.

Παράρτημα_Τεχνικής Φυσικών Διεργασιών

Total Page Visits: 46 - Today Page Visits: 1