Περιβαλλοντική Διαχείριση Εσωτερικών και Παράκτιων Συστημάτων


  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗ
ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 7
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 15ΗΕ2Ν – Κ2 ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 8ο Εαρινό
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΤΙΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
σε περίπτωση που οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται σε διακριτά μέρη του μαθήματος π.χ. Διαλέξεις, Εργαστηριακές Ασκήσεις κ.λπ. Αν οι πιστωτικές μονάδες απονέμονται ενιαία για το σύνολο του μαθήματος αναγράψτε τις εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας και το σύνολο των πιστωτικών μονάδων
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
4 5
 
 
Προσθέστε σειρές αν χρειαστεί. Η οργάνωση διδασκαλίας και οι διδακτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιγράφονται αναλυτικά στο 4.
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

Φυσική Ωκεανογραφία, Ρευστομηχανική, Περιβαλλοντική Γεωλογία, Υδατική Χημεία, Αναλυτική Χημεία, Τεχνική Υδρολογία.
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS ΟΧΙ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/modules/document/?course=TMC155
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

Συμβουλευτείτε το Παράρτημα Α

·     Περιγραφή του Επιπέδου των Μαθησιακών Αποτελεσμάτων για κάθε ένα κύκλο σπουδών σύμφωνα με Πλαίσιο Προσόντων του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης

·     Περιγραφικοί Δείκτες Επιπέδων 6, 7 & 8 του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων Διά Βίου Μάθησης

και Παράρτημα Β

·     Περιληπτικός Οδηγός συγγραφής Μαθησιακών Αποτελεσμάτων

Το μάθημα αναφέρεται στην εκτίμηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των επιφανειακών υδατικών συστημάτων σε σχέση με τα επίπεδα φόρτισης ρύπων, ευτροφισμού και ρυθμού ανανέωσης των υδάτινων μαζών σε ποτάμια, λίμνες και ταμιευτήρες, και ταξινόμηση αυτών σύμφωνα με την Οδηγία της Ε.Ε. 2000/60 και του Π.Δ. 51/8-3-2007. Οι διδακτικοί στόχοι είναι να γνωρίσουν οι φοιτητές: (α) τις έννοιες που σχετίζονται με τα εσωτερικά ύδατα (ποτάμια, λίμνες, ταμιευτήρες, υγρότοποι) και παράκτια ύδατα, (β) τις διεργασίες μετασχηματισμού των θρεπτικών στοιχείων στα εσωτερικά και παράκτια ύδατα, (γ) τις διαχειριστικές πρακτικές για τη διαχείριση των επιφανειακών υδατικών συστημάτων και τη μείωση της ρύπανσης αυτών, (δ) τα σύγχρονα διαχειριστικά εργαλεία όπως είναι τα υδρολογικά μαθηματικά μοντέλα τα οποία εφαρμόζονται για τον έλεγχο εναλλακτικών σεναρίων διαχείρισης.

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος ο φοιτητής θα είναι σε θέση:

·         Να γνωρίζει τα αντικείμενα της Περιβαλλοντικής Διαχείρισης.

·         Να γνωρίζει και να κατανοεί τις φυσικοχημικές διεργασίες που συμβαίνουν στα υδατικά συστήματα

·         Να γνωρίζει την Ευρωπαϊκή και Εθνική Νομοθεσίας σχετικά με τα εσωτερικά και παράκτια υδατικά συστήματα.

·         Να γνωρίζει τα μαθηματικά μοντέλα που σχετίζονται με επιφανειακά υδατικά συστήματα

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
Στο βασικό 3ετή Κύκλο Σπουδών αποκτούν: βασικές γνώσεις μαθηματικών, φυσικής και χημείας του περιβάλλοντος, βιολογίας, οικολογίας και περιβαλλοντικής μικροβιολογίας. Γνώσεις εφαρμοσμένης πληροφορικής, οικονομικών περιβάλλοντος, περιβαλλοντικής επίδοσης επιχειρήσεων και σύνταξης μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Εξειδικευμένες γνώσεις μηχανικής φυσικών, χημικών και βιοχημικών διεργασιών, οικολογικής μηχανικής, υδρολογίας και ρευστομηχανικής, διαχείρισης υγρών και στερεών αποβλήτων και τεχνολογιών πόσιμου νερού, ατμοσφαιρικής ρύπανσης και αντιρρυπαντικής τεχνολογίας ατμοσφαιρικών ρύπων, εξοικονόμησης ενέργειας στα κτήρια, βιοκλιματικού σχεδιασμού και τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Οι γνώσεις που αποκτούν κατά τη παρακολούθηση της  κατεύθυνσης Ατμόσφαιρα, Ενέργεια και Κλιματική Αλλαγή είναι: Ειδικές γνώσεις μετεωρολογίας, κλιματολογίας και κλιματικής αλλαγής, προσομοίωσης διασποράς ατμοσφαιρικών ρύπων, διαχείρισης ποιότητας αστικής ατμόσφαιρας και ατμόσφαιρας εσωτερικών χώρων, χημικών ατμοσφαιρικών διεργασιών και σύγχρονων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών ατμοσφαιρικών ρύπων, γνώσεις βιογεωχημικών κύκλων και οικονομικών της κλιματικής αλλαγής, τεχνολογίας καυσίμων και διαχείρισης ενεργειακών συστημάτων.

Οι γνώσεις που αποκτούν κατά τη παρακολούθηση της κατεύθυνσης Τεχνολογίες Προστασίας Νερού και Εδάφους – Βιώσιμο Αστικό Περιβάλλον είναι: τεχνολογίας και διαχείρισης υγρών, στερεών και επικινδύνων αποβλήτων, κατασκευής εγκαταστάσεων επεξεργασίας πόσιμου νερού, δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης καθώς και σχεδιασμού και βελτιστοποίησης μονάδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, διαχείρισης υδατικών πόρων, ρευστομηχανικής, ακτομηχανικής και υδραυλικής, χρήσης οικολογικών δομικών υλικών και βελτιστοποίησης αστικού περιβάλλοντος.

·         Ικανότητα κατάταξης υδατικών συστημάτων (ποταμών, λιμνών, παράκτιων περιοχών) σε τροφική κατηγορία.

·         Ικανότητα σχεδιασμού μέτρων για την πρόληψη της ρύπανσης και την αποκατάσταση ρυπασμένων υδατικών συστημάτων.

·         Ικανότητα ανάπτυξης μαθηματικών ομοιωμάτων και σεναρίων διαχείρισης.

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
  1. Εισαγωγή, χρήσιμοι ορισμοί, περιβαλλοντική διαχείριση, νομοθεσία.
  2. Πηγές ρύπανσής υδατικών συστημάτων, διάκριση πηγών ρύπανσης.
  3. Ισοζύγιο μάζας και οξυγόνου στα υδατικά συστήματα, Βασικές αρχές λιμνολογίας, θερμική στρωμάτωση, διείσδυση ηλιακού φωτός, ισοζύγιο νερού και θρεπτικών στοιχείων σε ποτάμια και λίμνες.
  4. Ειδικά μαθηματικά μοντέλα ποιότητας επιφανειακών υδάτων: το μοντέλο SWAT.
  5. Το μοντέλο WASP
  6. Το μοντέλο QUAL2E
  7. Το άζωτο και ο φώσφορος στα υδατικά συστήματα, λόγος Ν/Ρ.
  8. Παράκτια ζώνη και παράκτια συστήματα, Εθνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία Παράκτιας Ζώνης.
  9. Ορισμοί, ταξινόμηση και δυναμική Παράκτιων συστημάτων, Χρόνος παραμονής παράκτιου συστήματος,
  10. Ευτροφισμός, δείκτες τροφικής κατάστασης των υδατικών συστημάτων και κύκλοι θρεπτικών αλάτων, αντιμετώπιση του ευτροφισμού.
  11. Χρόνος παραμονής νερού, μαθηματικά μοντέλα μηδενικής διάστασης παράκτιων συστημάτων: το μοντέλο LOICZ.
  12. Βαρέα μέταλλα στα ΠΥΣ, πηγές βαρέων μετάλλων, μετασχηματισμοί βαρέων μετάλλων, βιο-συσσώρευση και βιο-μεγέθυνση, τοξικότητα βαρέων μετάλλων.
  13. Παράκτια βιογεωχημικά ομοιώματα, το βιογεωχημικό μοντέλο NPZ, NPZD και NPZDF, σύνθετα βιογεωχημικά ομοιώματα και εφαρμογές.

 

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία και στην Επικοινωνία με τους φοιτητές

 

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

Διαλέξεις, Σεμινάρια, Εργαστηριακή Άσκηση, Άσκηση Πεδίου, Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας, Φροντιστήριο, Πρακτική (Τοποθέτηση), Κλινική Άσκηση, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο, Διαδραστική διδασκαλία, Εκπαιδευτικές επισκέψεις, Εκπόνηση μελέτης (project), Συγγραφή εργασίας / εργασιών, Καλλιτεχνική δημιουργία, κ.λπ.

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 52
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας 60
Εκπόνηση ατομικής εργασίας 30
Παρουσίαση εργασίας 8
Σύνολο Μαθήματος 150
 
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική  ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

 

 

Ερωτήσεις σύντομης απάντησης και επίλυση ασκήσεων 70%

Εξαμηνιαία εργασία (ατομική) 30%

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Αντωνόπουλος, Β. Ζ. 2010. «Υδραυλική Περιβάλλοντος και Ποιότητα Επιφανειακών Υδάτων», ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α. ΤΖΙΟΛΑ

2. Σημειώσεις και ασκήσεις των διδασκόντων.

3. Chapra S.C., 1997, «Surface Water – Quality Modeling». McGraw-Hill Book Company, New York.

4. Eutrophication, 1982. «Eutophication of waters, monitoring, assessment and control», Organization of Economic Co-operation and Development, Paris, France.

5. Alder, J., 2003: Distribution of estuaries worldwide. Sea Around Us Project, UBC, Vancouver, B.C. (Canada).

6. Allee, R., M. Dethier, B. Brown, L. Deegan, R.G. Ford, et al. 2000: Marine and Estuarine Ecosystem and Habitat Classification. NOAA Technical Memorandum NMFS-F/SPO-43, Silver Spring, MD (USA).

7. Beman J.M., K.R. Arrigo, and P.A. Matson, 2005: Agricultural runoff fuels large phytoplankton blooms in vulnerable areas of the ocean. Nature, 434:211–214.

8. Burke, L., Y. Kura, K. Kassem, C. Ravenga, M. Spalding, and D. McAllister, 2001: Pilot Assessment of Global Ecosystems: Coastal Ecosystems. World Resources Institute (WRI), Washington, D.C. (USA), 94 pp.

9. Turner RK, Adger WN, Lorenzoni I (1998b) Towards integrated modelling and analysis in coastal zones: principles and practice. LOICZ Reports and Studies. LOICZ IPO, Texel, The Netherlands, No. 11.

10.  Sylaios, G. & V.S. Theocharis (2002). Hydrology and nutrient enrichment at two coastal lagoon ecosystems in Northern Greece. Water Resources Management 16(3), 171-196.

11. Sylaios, G. & T. Koutroumanidis (2002). Contribution of agricultural activities to the water quality degradation of Nestos River lagoons. New MEDIT – Journal of Economics, Agriculture & Environment 1(2), 9-13.

12. Sylaios, G., (2003). A budget model of water, salt and non-conservative nutrients in Strymonikos and Ierissos Gulfs. European Water 1(2), 26-31.